Ηδύποτον

Μινιατούρες με Ξύλινα sticks (Μέρος 2ο)

Καλησπέρα παιδιά μου.

Σήμερα λέω να συνεχίσω με κάτι θετικό, με κάτι δημιουργικό.


Εδώ:  Μινιατούρες με ξύλινα sticks σας είχα παρουσιάσει το 1ο μέρος της δουλειάς μου με ξύλινα μικρά sticks. Έχω βρει αυτήν την ενασχόληση πάρα πολύ όμορφη, δημιουργική και από εκείνες που σου βάζουν το μυαλό σε κίνηση και φυσικά την συνεχίζω.


Λέω λοιπόν σήμερα να σας παρουσιάσω το 2ο μέρος της παρουσίασης με τρία νέα έργα:


Πάμε λοιπόν:


alt


Εδώ σας παρουσιάζω το Γραφείο. Ένα κλασικό γραφείο με το αναλόγιο με την φωτογραφία που επιθυμείτε και το σκαμπό του.


alt


Εδώ το βλέπουμε με όλη του τη λειτουργικότητα. Έχει μια χρηστικότητα καθώς μπορείτε να βολέψετε στα συρταράκια του κάμποσα μικροπράγματα και ειδικά μπιζού.


alt



Εδώ περνάμε σε κάτι απόλυτα διακοσμητικό. Ένα σπίτι εξοχής, υπερυψωμένο με την κληματαριά του. Ομολογώ το αγάπησα πολύ.


alt



alt


alt



Και πάμε τώρα σε κάτι χρηστικό:


alt


Μια θήκη για μια σειρά δικά σας πράγματα διαφορετικής χρήσης. Εγώ το έδωσα στην μικρή μου κόρη για να βολέψει κάποια σύνεργα κομμωτικής της.


alt


Αυτά είναι τα καινούργια μου δημιουργήματα. Τα παραδίδω στην κρίση σας. Φυσικά έπεται και το ...3ο μέρος καθώς υπάρχουν πάρα πολύ όμορφες εμπνεύσεις και χρήσεις που μπορεί να σκεφτεί κανείς.


Καλή συνέχεια σε όλους μας.



Tags: popsicles stick crafts


Άνθρωποι σκουπίδια, όνειρα επιπλέοντα σε πακτωλό εκατομμυρίων

alt


Ο Τζόγος για την δημοπράτηση των "νέων" αδειών Καναλιών της ιδιωτικής τηλεόρασης απέφερε στην Κυβέρνηση, σε ορίζοντα 24μήνου, 247 εκατομμύρια € (!!!).

Ένα ιλιγγιώδες ποσό που ήρθε ως αποτέλεσμα ενός τζόγου όμοιου με αυτού των καζίνο του LAS VEGAS.

Από "μπροστά" μας διάβηκαν δεκάδες εκατομμύρια € για να μπει στην τσέπη μια ανακατανομή των αδειών τεσσάρων καναλιών σε πρώτη φάση. Ποσό που ξεπέρασε πραγματικά κάθε προσδοκία.

Η Κυβέρνηση διατείνεται ότι το ποσό αυτό θα "πάει" στους ...φτωχούς και έτσι ...έπεσαν τα κάδρα του Βελουχιώτη και του ...Μάρξ που είχαν απομείνει σκονισμένα και ερειπωμένα στα γραφεία του ...αριστερού (Θεέ μου συχώρα με), ΣΥΡΙΖΑ.


Σημερινή μου σκέψη δεν είναι να σταθώ λεπτομερώς σε αυτήν την διαδικασία. Άλλο είναι το ερέθισμα που με κάνει να "γκρινιάζω" και να ρωτάω:


alt


Που βρέθηκαν όλα αυτά τα χρήματα αδέλφια ; αυτός ο τρελός χορός εκατομμυρίων € που αν αθροιστεί με άλλες αντίστοιχες χρηματικές ροές ίδιων προσώπων οδηγεί το τελικό νούμερο σε ύψη που προκαλούν ίλιγγο.


Κάθεσαι και αναρωτιέσαι εσύ ο ΑΠΛΟΣ Άνθρωπος του μόχθου, του μεροκάματου, του μικρομάγαζου, της μικρής επιχείρησης, του εργοστάσιου, του γραφείου, του χωραφιού, της επιστήμης, τι είμαστε στα αλήθεια εμείς ;


Άνθρωποι σκουπίδια πεταμένα ; όνειρα διαλυμένα μιας ολάκερης ζωής επιπλέοντα ως ερείπια σε πακτωλό εκατομμυρίων ευρώ ; μήπως ανίκανοι ; μήπως τεμπέληδες ; ακαμάτηδες ; άχρηστοι ; αποτυχημένοι ;

Χορεύουν μπροστά μας αυτά τα χρήματα την ίδια ακριβώς στιγμή που τα Νοσοκομεία δεν έχουν γάζες, δεν έχουν αναισθητικά, που η ΔΕΗ κόβει το ρεύμα σε ηλικιωμένους καρκινοπαθείς, που οι συνταξιούχοι στριμώχνονται να εισπράξουν το 600άρι που ολοένα και κόβεται ;


Που βρέθηκαν όλα αυτά τα χρήματα ; ποια παραγωγή τα δημιούργησε ; ποιος ιδρώτας τα έκανε μέσα από ατέλειωτες υπεραξίες, μέσα από ξεπούλημα εργατικής δύναμης σε κατόχους εξουσίας ; ποιος ιδρώτας φούσκωσε αυτούς τους λογαριασμούς ;


Τι να πω στα όνειρα των νέων παιδιών που έλιωσαν να μπουν στα Πανεπιστήμια, στα ΤΕΙ, στα ΔΙΕΚ της αθλιότητας και της ανεργίας ; για ποια όνειρα να τους μιλήσω ; τι πρότυπα να τους καλλιεργήσω σαν βλέπουν μια άδεια καναλιού να τιμάται δύο φορές και πάνω από ολάκερα τα ΤΡΑΙΝΑ μιας χώρας ;


Τι να πω στον μισθωτό του Μαρινόπουλου που είναι απλήρωτος μήνες ; τι να πω στον συνταξιούχο που περιμένει το εφάπαξ του για μήνες, τι να πω στον Φοιτητή της αρχιτεκτονικής που το πρωί διαβάζει για να βγει στην αγορά με 400 ευρώ και το βράδυ να γίνεται "πειρατής" ντελιβεράς ;


Ποιο "πλυντήριο" καθάρισε όλον αυτόν τον προκλητικό εξωπραγματικό πλούτο και ποια αξιοπρέπεια άραγε να προσμένει τον ηχολήπτη που θα απολυθεί από τον Χ σταθμό που θα κλείσει για να προσκηνύσει τον "Νέο" άρχοντα της διαπλοκής καναλάρχη μπας και τον πάρει στη δούλεψή του ασφαλώς με χειρότερους όρους από πριν.


Τι είμαστε αλήθεια ως άνθρωποι μπροστά σε αυτήν την επίδειξη πλούτου ; αναλώσιμα σκουπίδια ; υποτελείς υπηρέτες να βροντοφωνάξουμε "Κάτω οι παλιοί διαπλεκόμενοι, Ζήτω οι ...καινούργιοι ;"

Πόσο αξίζουμε, το κέρατό μου μέσα, σαν την ώρα του φαγητού, μετράμε το 20άρι που είναι στο πορτοφόλι για το πόσο θα κρατήσει για τις ανάγκες του σπιτιού.


Καλή βδομάδα αδέλφια.


Tags: κοινωνία


Μινιατούρες με Ξύλινα Sticks

Σας έχω μιλήσει ακριβώς στην προηγούμενη ανάρτησή μου για την ανάγκη κάθε ανθρώπου να βρίσκει διέξοδο στην ενεργητικότητά του σε θετικές δημιουργικές πρωτοβουλίες.

Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του προσωπικό γούστο, τη δική του κλίση, τις δικές του διαθέσεις να διοχετεύει την ενέργεια που έχει μέσα του σε μικρά, όμορφα, καλλιτεχνήματα.


Στην γειτονιά μας εδώ, έχω ήδη γνωρίσει φίλες και φίλους με τέτοια δραστηριότητα: Άλλος γράφει λογοτεχνία, άλλος ζωγραφίζει, άλλος σατιρίζει την επικαιρότητα, άλλες επίσης γράφουν ποιήματα, διηγήματα που διαπρέπουν, κάνουν απίστευτα όμορφα χειροτεχνήματα. Άλλες φίλες ασκούν την δραστηριότητά τους στο Ντεκουπάζ, στην Φωτογραφία, σε κάθε μορφής δικτυακή και άλλου είδους δράση.


Δεν είναι πολύς καιρός, που, εδώ, στο διαδίκτυο, ανακάλυψα τα λεγόμενα Popsicles: Τα ξύλινα μικρά sticks, ξέρετε αυτά που μοιάζουν με τα ξυλάκια του παγωτού. Αυτά τα μικρά λοιπόν ξύλινα κομμάτια μαζί με κάποια άλλα συμπληρωματικά διακοσμητικά, χτίζουν ολάκερη Τέχνη κατασκευών από όμορφες και πολλές φορές λειτουργικές και χρήσιμες μινιατούρες.


Είπα και εγώ λοιπόν να δοκιμάσω την ...τύχη μου. Ξεκίνησα λοιπόν τις πρώτες μου κατασκευές με τα ...μούτρα που λένε καθώς το όλο θέμα με συνεπήρε. Και δίπλα μου δούλεψε και η μικρή μου κόρη, η Βίκυ, που, όπως θα δείτε, δεν υστέρησε σε δημιουργικότητα και έμπνευση.


Σήμερα, θα μου επιτρέψετε, να σας εκθέσω την πρώτη αυτή σειρά δημιουργιών και να την μοιραστώ μαζί σας με χαρά, ανοιχτή σε κάθε κριτική, πρόταση, παρατήρηση.

Πάμε λοιπόν με τις δέουσες επεξηγήσεις:


alt


Εδώ είναι η πρώτη μου δημιουργία, την οποία ήδη έχετε δει, στην προηγούμενη ανάρτηση. Ένα μικρό κιόσκι με τραπέζι και καρέκλες.


alt


Η συνέχεια ήρθε από τη Βίκη, με μια δική της σύνθεση: Κρεβατάκι και καναπές.


alt


Η Συνέχεια ήταν από εμένα. Ένα Κιόσκι κήπου με λιμνούλα, κήπο και τα ...αναγκαία παπάκια.


alt


Εδώ η ίδια δημιουργία σε άλλη οπτική γωνία.


alt


Και μια τρίτη γενικότερη ...θέα από το μικρό κιόσκι.


alt

 

alt


Η Συνέχεια ανήκει και πάλι στη Βίκυ με ένα όμορφο καθιστικό γωνία με τραπεζάκι.


alt


Και με τα χέρια και την έμπνευσή της πλάι στον καναπέ έχουμε και ένα μικρό έπιπλο πολυράφι για κάθε χρήση.


alt


Η Σχεδίαση και αρχική κατασκευή της Βίκυς και η ....τυρκουάζ προσθετική δική μου σε έναν πάγκο εργασίας για κάθε χρήση


alt


Εδώ το βλέπουμε σε μια άλλη οπτική γωνία.


alt


Εδώ πάμε στο επόμενο Σπιτάκι εξοχής με τη λιμνούλα του και την εξωτερική του σκάλα.


alt


Νάτο εδώ σε μια άλλη οπτική γωνία.


alt


Όπως επίσης και εδώ.


alt


Εδώ πάμε στο πρώτο μας κιόσκι αλλά αυτή τη φορά με εξωτερική αυλή.


alt


Εδώ το βλέπουμε με καλύτερη προοπτική.


alt


Από τις τελευταίες δημιουργίες ένα κλασικό Πηγάδι εξοχικού.


alt


Εδώ πάλι το πηγάδι μας σε άλλη γωνία.


alt


Και εδώ είναι μέχρι αυτή τη στιγμή, η τελευταία μου δημιουργία. Μια δική μου έμπνευση. Μια πλατεία, με το ηρώο της, το συντριβάνι, τη βρυσούλα, τα παγκάκια και την πέργκολα στον πίσω περίβολο.


alt


Εδώ η ...πλατεία μας σε en face προοπτική.


alt


Και εδώ μια πιο κοντινή λήψη.


Αυτά, παιδιά μου, είναι τα δημιουργήματά μας στις Ξύλινες μινιατούρες ή αλλιώς με το διεθνή όρο:  Popsicles stick crafts. 

Δικά σας για κάθε κριτική. 

Και φυσικά ακολουθεί και ....δεύτερη σειρά δημιουργιών, καλά να είμαστε.



Tags: popsicles stick crafts


Σύνταξη ...Τέχνες κατεργάζεται

Πάντα κάθε άνθρωπος κουβαλάει εν δυνάμει μέσα του το πνεύμα της δημιουργίας, της Τέχνης και της έκφρασης. Το αν θα αφήσει αυτό το πνεύμα να μετουσιωθεί σε πράξη, να πάρει σάρκα και οστά, εξαρτάται από μια σειρά παράγοντες, που έχουν να κάνουν με τη ζωή μας.


Ο Εργάσιμος χρόνος στον σύγχρονο άνθρωπο έχει γίνει θηλιά που τον πνίγει. Ο Ελεύθερος χρόνος έχει ενοχοποιηθεί απόλυτα λες και ο άνθρωπος γεννήθηκε για να δουλεύει. Θα μου πεις, έτσι πιστεύουν ορισμένοι ακολουθώντας το πρόσταγμα εκείνων που επωφελούνται αυτής της εξάρτησης του ανθρώπου από τη μισθωτή εργασία.


Είμαι από εκείνους που, τυχερός ναι θα πείτε, έτσι όπως ήρθανε τα πράγματα, κατάφερα και έφτασα στα συντάξιμα χρόνια μου και βγήκα εκτός παραγωγής. Τώρα θα μου πεις, το αν θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε με στοιχειώδη αξιοπρέπεια ως συνταξιούχοι και όχι ως σύγχρονοι ζητιάνοι, είναι μια άλλη ιστορία που ξεφεύγει του παρόντος.


Ποτέ μου δεν ήμουνα άνθρωπος "αραχτός". Ποτέ δεν ήμουνα άνθρωπος του καφενείου, της καφετέριας, της ταβέρνας. Ανατριχιάζω σαν βλέπω συνάδελφους συνταξιούχους ή νέα παιδιά να "λιώνουν" με τις ώρες σε ένα κάθισμα από τα παραπάνω μαγαζιά.


Υπερκινητικός όσο τίποτα, ένα μικρό κρυμμένο ηφαίστειο ο κόσμος μου, ένα σώμα που διψάει για ζωή, για άσκηση, για δημιουργία.


Έτσι λοιπόν η "ευλογία" της Σύνταξης άνοιξε μπροστά μου μια σειρά "Τέχνες" και ασχολίες που ξεδίπλωσα μια άμορφη φλόγα που καίει μέσα μου. Όλως παραδόξως, τα χέρια μου "λύθηκαν", σαν να ερχόταν από παλιά, ένα κύμα ενστικτώδους γνώσης ξεχύθηκε από μέσα μου να βρει τρόπο να εκφραστεί.


Τα πεδία εφαρμογών ; χμμμμ...... πολλά και απόλυτα χειρονακτικά:


  • Κηπουρική:  η μεγάλη μου λατρεία για τη Γη, με έφερε κοντά της. Στα λουλούδια, στα λαχανικά, στους καρπούς. Κάθε λογής φυτά, μεγάλα, μικρά, παχύφυτα, κάκτοι, δέντρα.
  • Ξυλουργική Κηπουρική:  ο κήπος έχει ανάγκη από υποστήριξη και διακόσμηση. Ξύλινες βαριές κατασκευές που θα αποτελέσουν μέσα στήριξης φυτών. Πρώτη ύλη ; οι πεταμένες Παλέτες, τα ξύλα, παλιά ράφια, πόρτες και παράθυρα. Έχω μεταβληθεί σε ....παλιατζή που ψάχνει τους αληθινά επιπόλαιους, που πετάνε ξύλινους θησαυρούς στα σκουπίδια αδυνατώντας να κατανοήσουν τη χρήση τους.
  • Ξύλινες μινιατούρες :που μπορεί να γίνουν είτε όμορφα παιχνίδια, είτε όμορφη απλή διακόσμηση στο σπίτι.
Να δηλώσω επίσης, ότι όλα αυτά τα χρόνια της περπατησιάς μας στον κόσμο των Blogs, βλέπω, με θαυμασμό και καμαρώνω τη δουλειά πολλών φίλων πάνω σε τέτοιες τέχνες και κύρια στη διακόσμηση. Στο λεγόμενο "ΝΤΕΚΟΥΠΑΖ" που τα έργα πολλών φίλων Κυριών εδώ μέσα είναι υπέροχα.

Ιδού λοιπόν και μερικά από τα έργα μου, του τελευταίου καιρού. Θα μου πείτε "καλά ρε φίλε και γιατί τώρα μας τα εκθέτεις ; τι παριστάνεις και περιφέρεις την επίδειξή σου ;"
Όχι δεν το νιώθω έτσι....! Απλά, ο άνθρωπος σαν φτιάχνει και δημιουργεί κάτι, όμορφο-άσχημο, δεν έχει σημασία, έχει την υπέρτατη ανάγκη να το μοιραστεί με φίλους. Να πάρει και να δώσει θετική αύρα.

Πάμε λοιπόν:

alt


Αυτή ήταν μια παλιά εσωτερική πόρτα στο πατρικό μου, την οποία μεταμόρφωσα στην εικόνα που βλέπετε από κάτω


alt


Αυτή ήταν μια παλιά πολυθρόνα Μπαμπού πεταμένη στα σκουπίδια, ναι....! Την μεταμόρφωσα και την έβαψα έτσι όπως τη βλέπετε εδώ:

alt


alt


Εδώ μια παλιά ξύλινη παλέτα, σουλουπώθηκε και μεταμορφώθηκε σε στήριξη αναρριχόμενων φυτών στο πατρικό.

alt


Στα σκουπίδια βρέθηκε αυτό το συρτάρι σε άριστη κατάσταση. Με λίγη καλή θέληση φιλοξένησε τέσσερις πανέμορφες πετούνιες.

alt


Από ξύλα παλιάς παλέτας δημιουργήθηκε, βάφτηκε και στήθηκε ένα σύστημα με ράφια για γλαστρούλες στο μικρό ταπεινό μας μπαλκονακι.

alt


Εδώ έχουμε μια όμορφη γυάλα, υλικά αποστράγγισης και διακόσμησης. Ένα υπέροχο παχύφυτο. Χαβόρθια λέγεται μας χαμογελά.

alt


Μια ακόμα σύνθεση παχύφυτου σε γυάλα με την αντίστοιχη διακόσμηση.

alt


Και εδώ μπαίνουμε στην τελευταία μου ασχολία. Μινιατούρες ξύλινες με έμφαση τη σπιτική ζωή και τα μέρη της. Το υλικό είναι μικρά Ξύλινα sticks (αυτά που έχει το ξυλάκι παγωτό). Εδώ είναι η πρώτη μου δημιουργία και επιφυλάσσομαι για τις επόμενες καθώς ....νέος είμαι στο αντικείμενο.

Αυτά λοιπόν φίλες και φίλοι. Όπως βλέπετε λοιπόν η Σύνταξη ....Τέχνες κατεργάζεται και πάει λέγοντας. 

Tags: κήπος-διακόσμηση, μινιατούρες


ΑΙΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

alt


Σήμερα το "ΗΔΥΠΟΤΟ" δεν είναι γλυκόπιοτο. Σήμερα το "ΗΔΥΠΟΤΟ" στάζει πίκρα και φαρμάκι στη γεύση λόγω θέματος. Διάβασα εδώ την επίσημη Έκθεση της ΤΡΟΧΑΙΑΣ για τον Απολογισμό των ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ μονάχα στην Αττική για τον Μήνα ΙΟΥΛΙΟ: ΕΚΘΕΣΗ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΙΟΥΛΙΟΥ


Με βάση λοιπόν τα στοιχεία της Έκθεσης, μονάχα στην ΑΤΤΙΚΗ, για το μήνα Ιούλη είχαμε 21 ΝΕΚΡΟΥΣ και 600 ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ σε αντίστοιχα ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ.


Πως είπατε ; ο αριθμός είναι τραγικός αδέλφια και αποδεικνύει την "ποιότητα" των Ελλήνων στην οδική τους συμπεριφορά.


Την έκθεση της τροχαίας συνοδεύει κατάλογος με τους ελέγχους της Υπηρεσίας και τις βεβαιωμένες παραβάσεις. Φυσικά δεν θα αμφισβητήσω τα στοιχεία των ελέγχων που μιλάνε γενικά για περίπου 26.500 παραβάσεις μέσα στο μήνα.


Αυτό που θα πω είναι αυτό που βιώνω προσωπικά σαν Οδηγός μέσα στην Αττική. Προσωπικά αδέλφια εγώ ΤΡΟΧΑΙΑ ακούω και ...τροχαία δεν βλέπω...! Η Τροχαία σαν Υπηρεσία έχει υποβαθμισθεί πολύ άσχημα τα τελευταία χρόνια, κινείται χωρίς προσωπικό, μέσα και αποφασιστικότητα. Αν σε αυτό προσθέσετε και ένα νομικό πλαίσιο διάτρητο όσον αφορά τις ποινές των αδικημάτων δρόμου τότε το σκηνικό είναι μαύρο και άραχλο.


Τη στιγμή που οι κατασταλτικοί μηχανισμοί της Αστυνομίας έχουν ενισχυθεί σε σημεία εντυπωσιακά. Έχετε αναλογιστεί πόσες χιλιάδες Αστυνομικοί υπηρετούν στα ΜΑΤ ; έχετε αναλογισθεί πόσο προσωπικό έχει συνολικά η Τροχαία ; και με τι μηχανές ; με τι αυτοκίνητα ; και με τι μέσα ;


alt



Πριν λίγες μέρες η Σταματίνα Νικολάου, 34 ετών, δημοτική αστυνομικός, τραυματίστηκε θανάσιμα στην Αργυρούπολη προσπαθώντας να προστατεύσει με το σώμα της παιδιά που πήγαιναν στο κολυμβητήριο από ένα αυτοκίνητο που ανέβηκε στο πεζοδρόμιο με ιλιγγιώδη ταχύτητα κάνοντας αυτοσχέδιες "κόντρες" με δεύτερο αυτοκίνητο στην παραλιακή. Μια ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ....!

Θέλετε να μάθετε τι έγινε με τον οδηγό, ποιος ξέρει ποιος "εκλεκτός" μπαμπάκας του πλήρωνε το γρήγορο "όπλο" που οδηγούσε ; Αφέθηκε ελεύθερος....!!!! ναι ελεύθερος.....! και η υπόθεση πάει σε δίκη. Καλά κρασιά δηλαδή.....! Αφαίρεση διπλώματος οριστική ; προφυλάκιση ; κατάσχεση αυτοκινήτου ; μπα......! τίποτα από αυτά.....!


Κάθε μέρα δίπλα σας, στο αυτοκίνητό σας, άντρες και εσχάτως και γυναίκες οδηγοί, παραβιάζουν τα κόκκινα σαν να μην υπάρχουν, κάνουν ελιγμούς στο δρόμο σαν να είναι στην ...Μόντενα, παραβιάζουν STOP σαν να μην υπάρχει. Μοτοσυκλετιστές οργιάζουν σε σφήνες, σούζες, μαρσαρίσματα. Στερεοφωνικά δίκην ...Discoteque δονούν την ατμόσφαιρα με κινούμενα οχήματα. Άσε την παραβίαση της ουράς στο δρόμο.

Περιμένεις στην ουρά σου στο φανάρι υπομονετικά και άξαφνα διαπιστώνεις ότι βρίσκεσαι ...τελευταίος καθώς μπροστά σου, δίπλα σου, πάνω σου, έχουν φυτρώσει οι "μάγκες" Ελληνάρες που "μαλάκας ρε είμαι να περιμένω στην ουρά ;"




Θέλετε να μιλήσουμε για αυτό το ρημάδι το Κινητό ; αυτό που κάθε πριτσαπήρδουλας, 7 η ώρα το πρωί, διάολε, το έχει κολημμένο στο αυτί, δεν έχει προλάβει να ξεμυτίσει από την πυλωτή, του λείπει η ....συνομιλία....! 

Να μιλήσουμε για το παρκάρισμα σε ζώνες ΑΜΕΑ ; μην σου τύχει να είσαι ανάπηρος....! να μιλήσουμε για διπλοπαρκαρίσματα ; η τροχαία δεν επεμβαίνει γιατί διαταράσσεται το ....επενδυτικό κλίμα της αγοράς....! 


Σε κάθε τετράγωνο της Πόλης, συναντάμε και ένα δίδυμο μοτοσυκλετών της ΔΙΑΣ και καλά κάνουμε. Για να δούμε ΤΡΟΧΑΙΑ ρε αδέλφια γιατί πρέπει να είμαστε στα λουλουδάδικα της ...Βουλής δίπλα στην είσοδο των αυτοκινήτων των βουλευτών ;


Θα ήθελα να πω κι άλλα αλλά τα νεύρα μου έχουν χτυπήσει κόκκινο. 


ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΧΑΙΑ στην ΕΛΛΑΔΑ. τέλος.....!


Η Υπηρεσία έχει βαρέσει διάλυση....! και ΟΤΑΝ αποφασίσει να βγει για έλεγχο θα το κάνει για λόγους εισπρακτικούς και μόνο ή να καλύψει κάποιον τυχόν θόρυβο είχε δημιουργηθεί.

Π.χ. τότε που είχε σκοτωθεί δυστυχώς άδοξα ο Παντελίδης παρασύροντας στην έκθεση σε κίνδυνο και δύο νεαρών κοριτσιών τα οποία φυσικά είναι συμμέτοχα της ευθύνης να ταξιδέψουν με μεθυσμένο οδηγό, θυμάμαι, την επόμενη ημέρα, βγήκαν 2-3 μπλόκα της Τροχαίας για αλκο-τέστ. Μέχρι εκεί.....! μετά το ...ξεχάσαμε το θέμα.


Μετράμε λοιπόν ΑΙΜΑ στο ΔΡΟΜΟ, ζώντας έναν άλλο Πόλεμο στις Πόλεις μας, με τη ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗ και την ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ της ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ που δεν αποφασίζει να αναλάβει τις ευθύνες της στην αστυνόμευση του δρόμου, ίσως γιατί εδώ οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα κυνηγάνε "ψήφους" προβάτων και όχι ενεργών πολιτών.


Καλησπέρα σας





Tags: κοινωνία


Ο ΟΝΕΙΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ με τα ΠΑΧΥΦΥΤΑ

Η Ενασχόληση με την Κηπουρική είναι κάτι που πραγματικά σου δίνει ζωή. Λατρεμένη μου ασχολία από τα παιδικά μου χρόνια, αυτό είναι το καλό να μεγαλώσεις σε παλιά μονοκατοικία με κήπο, τα τελευταία χρόνια αποτελεί για μένα ένα πανέμορφο και δημιουργικό κομμάτι της ζωής μου και της καθημερινότητάς μου.


Ο Κήπος σε όλες του τις μορφές και τα είδη, έχει τη δική του θεραπευτική δύναμη και έμπνευση. Ξέρεις ότι οι δρόμοι του ποτέ δεν σταματούν σε κάτι περατό. Κάθε φορά υπάρχει κάτι καινούργιο που θα σου ανοίξει την αγκαλιά του.


Τον τελευταίο μόλις καιρό 2-3 φυτά μου άνοιξαν έναν καινούργιο ονειρικό δρόμο στην απλή Κηπουρική. Ποιος είναι αυτός ; 


ΤΑ ΠΑΧΥΦΥΤΑ


alt


Τι είναι τα παχύφυτα ;


Τα Παχύφυτα ή αλλιώς SUCCULENTS ή πιο αφαιρετικά ECHEVERIAS είναι μια ιδιαίτερη Ομάδα ΦΥΤΩΝ με μεγάλη καλλωπιστική αξία, εύκολη προσαρμογή σε κλιματολογικές συνθήκες και ελάχιστες απαιτήσεις για την καλλιέργεια και τη συντήρησή τους.


Ονομάζονται έτσι από το χαρακτηριστικό παχύ τους φύλλο, το οποίο κατά κόρον περιέχει και τα ενυδατικά τους χαρακτηριστικά.


alt


Στα παχύφυτα ανήκουν περίπου 40 μεγάλες Οικογένειες φυτών με πάνω από 10.000 φυτικά είδη. Τα κύρια χαρακτηριστικά τους είναι:


Διογκωμένα βλαστάρια και φύλλα μέσα στα οποία γίνεται και αποθήκευση νερού. Στα παχύφυτα θεωρούνται ότι ανήκουν και οι ΚΑΚΤΟΙ.


alt


Τα Παχύφυτα και οι κάκτοι είναι εξωτερικού και εσωτερικού χώρου φυτά. Όταν τα τοποθετήσετε εσωτερικά θέλουν έντονο φως της ημέρας και καλό αερισμό.  Όταν είναι εξωτερικά πρέπει να μην τα βρίσκει η βροχή και ο έντονος άνεμος. Αντέχουν σε χαμηλές θερμοκρασίες αλλά κύρια σε πολύ ψηλές που φτάνουν και τους 45 βαθμούς αλλά η ιδανική τους ατμόσφαιρα είναι στους 25 βαθμούς.


alt


Τα χρώματα των φύλλων τους είναι πραγματικά ένας καμβάς ζωγραφικής της φύσης. Πολύχρωμα, με έντονες αντιθέσεις και εκείνο που προκαλεί δέος είναι τα υπέροχα αρμονικά συμμετρικά γεωμετρικά τους σχήματα.


alt



alt



Που μπορεί να τα ανακαλύψει κανείς ;


Εγώ τα βρήκα σε πολύ μικρά γλαστράκια σε μεγάλα φυτώρια ή και σε μεγάλα σημεία πώλησης ειδών κηπουρικής. Το μικρό γλαστράκι προσωπικά το αγόρασα στην τιμή των 2,80 € το καθένα. Από εκεί και πέρα είτε μπορεί να το μεταφυτεύσεις σε μεγαλύτερη γλάστρα, όχι φυσικά μεγάλη, είτε να κάνεις όμορφες συνθέσεις σε μεγάλες γλάστες κύρια επίπεδες είτε να κάνεις μεταφυτεύσεις σε γυάλινα δοχεία δημιουργώντας πραγματικούς θησαυρούς.


alt



alt


alt


Έτσι και εγώ λοιπόν έκανα την πρώτη αρχή φυτεύοντας σε γλαστρούλες τα πρώτα μου Παχύφυτα, ανοίγοντας πραγματικά έναν καινούργιο ονειρικό κόσμο στον Κήπο.

Για δείτε εδώ για παράδειγμα τι έχω ξεκινήσει.


alt


Επίσης μπορείτε να τα δείτε σε πιο ...προχωρημένες καταστάσεις να είναι ολάκερα μέρη διαδρόμων σε κήπους όπου εκεί πραγματικά δημιουργούν έναν αξεπέραστο αισθητικό θησαυρό τέχνης.


alt



alt


alt



Ξέρω ότι πολλές φίλες εδώ, πιάνουν τα χέρια τους στο θέμα της διακόσμησης και πραγματικά φτιάχνουν αγγέλους. Εγώ σας δίνω την ιδέα. Με μια γυάλα, ένα μπουκάλι μπορείτε να φτιάξετε ένα εξαίρετο πανέμορφο διακοσμητικό με παχύφυτο για σας είτε για δώρο. Πάρτε ιδέες.


alt


alt




alt



Μπροστά σας ανοίγεται ένας μονάκριβος υπέροχος κόσμος που θα σας γαληνέψει και θα σας γεμίσει με ομορφιά. Εγώ ήδη τον ξεκίνησα. Σας προτρέπω να κάνετε το ίδιο. Τα Παχύφυτα μας περιμένουν.


alt












Tags: κήπος


Καλοκαίρι και Καταχνιά....

alt



Καλοκαίρι......

Η Εποχή της μεγάλης έντασης των αισθήσεων. Η Εποχή των μεγάλων προσδοκιών και των ονείρων.

Γιατί άραγε ; γιατί το καλοκαίρι φορτώνει κάθε φορά που γυρίζει στο χρόνο τόση μεγάλη συναισθηματική φόρτιση άραγε ;


Από μόνο του είναι μια εποχή που οι εξωτερικές συνθήκες στη φύση ωθούν το ανθρώπινο σώμα σε καταστάσεις που δεν μπορεί να τις ζήσει τόσο άμεσα σε πιο "κλειστές" και "αμυντικές" εποχές.

Μπορούμε να ξεχυθούμε έξω στη φύση με μια διάθεση "λευτεριάς". με μια διάθεση ξεγνοιασιάς, με μια διάθεση σωματικής και ψυχικής γύμνιας.


alt



Όλα τα στοιχεία της Φύσης, Ήλιος, Φως, αγέρας, θάλασσα, νερό, ακόμα και η νύχτα επιδρούν επάνω μας με τρόπο απόλυτο. Η Δυνατότητα που δίνει το καλοκαίρι στον άνθρωπο να ζήσει ώρες ολάκερες έξω λεύτερος στη φύση είναι αυτό που του δίνει μια παραπάνω αίσθηση ελευθερίας. Και αυτή η αίσθηση φορτώνει προσδοκίες.


Η Θάλασσα, αυτή η μαγεύτρα αφέντρα, έρχεται να γίνει φιλική, προσιτή, ερωτική με όλους μας, ικανή να μας αποπλανήσει στην κυριολεξία με τα καλούδια της και τον πανέμορφο κόσμο της.


alt



Από κοντά σε όλα τούτα ο Ερωτισμός. Ένα κύμα αισθήσεων, ένα άναρχο κύμα ερωτικού ερεθισμού έρχεται να "απειλήσει" τα ερωτικά μας στερεότυπα, να αμφισβητήσει τα "όριά" μας, να ανατρέψει τους φόβους και αναστολές μας και να μας παραδώσει ψυχή και σώματι στο ηδονικό ερωτικό βίωμα.


alt



Ακόμα τα χρώματα στη Φύση, την Αυγή, το Δειλινό παίρνουν τη πιο γλυκιά τους όψη. Την όψη της μαγείας και της μουσικής.


Όλα αυτά μαζί λοιπόν θα φορτώσουν μια σειρά "λίστες" για κάθε καλοκαίρι που έρχεται. Σχέδια για πράματα που θέλουμε να ζήσουμε και να κάνουμε, εκδρομές, ταξίδια, διακοπές ίσως. Όνειρα για ρομαντικά ξενύχτια, για ερωτικά ραντεβού και περιπάτους στο Φεγγαρόφωτο, για κάποιες ξέγνοιαστες βραδιές με φόντο το πέλαγος και το άρωμα των λουλουδιών. Για κάποιες στράτες στο Ηλιοβασίλεμμα αλλά και στην Αυγή.


Τι γίνεται όμως σαν το Καλοκαίρι μετατρέπεται σε ένα Καλοκαίρι της Καταχνιάς ; 

Ο Τίτλος σε τούτο το θέμα είναι παρμένος από το θρυλικό θεατρικό του Τέννεση Ουίλλιαμς "Καλοκαίρι και καταχνιά".


alt



Τι γίνεται σαν οι όροι της ζωής μας έρχονται να ανατρέψουν αυτά τα όμορφα καλοκαιρινά όνειρα ;

Είναι πάρα μα πάρα πολύ οδυνηρό, είναι πάρα πολύ ψυχοφθόρο, να βλέπουμε τα όποια όνειρά μας, τα σχέδιά μας να βουλιάζουν μέσα στο καλοκαίρι. Η Ανθρώπινη ψυχολογία έχει "κρεμαστεί" πάνω σε πολλά καλοκαιρινά όνειρα. Έτσι νιώθουμε έντονη την κατάθλιψη σαν βλέπουμε το καλοκαίρι να τρέχει γύρω μας με εμάς τους ίδιους παρατηρητές.


Δυστυχώς τα τελευταία μας Καλοκαίρια ολοένα και περισσότερων ανθρώπων είναι ντυμένα στην Καταχνιά, στην κατάθλιψη και στην κατάρρευση κάθε προσδοκίας.

Οι λόγοι είναι ευνόητοι σε αυτό που μας συμβαίνει, δεν χρειάζεται καν να το αναφέρουμε.

Η Ζωή πλέον περνάει ολόγυρά μας και εμείς είμαστε παρατηρητές. Οφείλουμε να το διαχειριστούμε αυτό. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια άλλη κατάσταση που δεν ξέρουμε ως που θα μας φτάσει.


Η Ζωή κυλάει, προχωρά, το καλοκαίρι ήδη είναι στην έντασή του. Ας μπορέσουμε και εμείς όσοι ζούμε μέσα στην έντονη καταχνιά του να βρούμε τα νέα μας πατήματα.





Tags: προσωπικά κείμενα


Ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ και ΕΓΩ...

Θάταν Χειμώνας του 1977. Τρίτη τάξη Λυκείου τότε. Όλα τα τμήματα ετοιμαζόμασταν για την διοργάνωση της μεγάλης Εκδρομής της τελευταίας μας τάξης. Εκείνη την εποχή τα παιδιά συνηθίζαμε να κάνουμε κάποιες εκδηλώσεις, κάποιους χορούς, μέσα από τη διαχείριση των οποίων να μαζεύαμε κάποιο ποσό για να ξεκινήσει το ταμείο της εκδρομής.


Μετά από αρκετές προτάσεις, ένας συμμαθητής μας, "ψαγμένος" μουσικά, πρότεινε τότε να κάνουμε μια επίσκεψη στον "ΣΚΟΡΠΙΟ", το κλασικό μουσικό στέκι στην Πλάκα, για να βολιδοσκοπήσουμε τη διοργάνωση μιας μουσικής βραδιάς. 

Εκείνη την εποχή, από το 1976, η Ελληνική Μουσική σκηνή στο Νέο Κύμα αλλά και στην Ελληνική ελαφριά Jazz ζούσε κάτω από το άστρο μιας πολύ μεγάλης συνεργασίας:


Του ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗ και της ΜΑΡΙΝΕΛΑΣ. 


alt


Ο Μεγάλος μουσικός και τραγουδιστής με την μεγάλη Κυρία του Ελληνικού τραγουδιού συνεργάστηκαν τότε και παρουσίασαν στο μαγεμένο Ελληνικό Κοινό, το :


"ΡΕΣΙΤΑΛ"


alt


Οι τυχεροί μπορούσαν να ζήσουν ένα μαγικό βράδυ στην Μπουάτ του "ΣΚΟΡΠΙΟΥ" σε μια μουσική παράσταση που σημάδεψε τα Μουσικά αλλά και βιωματικά μας δρώμενα.


Έτσι γνώρισα από κοντά ένα βράδυ τον ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗ....! Συγκινημένος, παιδάκι 17 ετών τότε, στα 40 του εκείνος, έκατσα μαζί με τον μεγάλο μουσικό, τραγουδιστή και στοχαστή ένα βράδυ, με τον ιδιοκτήτη της Μπουάτ και δυό ακόμα συμμαθητές μου να κλείσουμε την εκδήλωση. Ήταν φιλικός, προσιτός, ανθρώπινος, χαρούμενος που θα είχαμε μια τέτοια συνεργασία, έμοιαζε σαν Δάσκαλος, σαν στοχαστής περισσότερο παρά σαν άνθρωπος της Μουσικής σκηνής.


Όλα κλείστηκαν λοιπόν για μια Παρασκευή βράδυ. Οι προσκλήσεις βγήκαν. Τα παιδιά, με την βοήθεια αρκετών γονιών μας, ξεχυθήκαμε στο κυνήγι της διάθεσης των προσκλήσεων. Η ανταπόκριση ήταν σπουδαία. Εξαντλήσαμε τον αριθμό που είχαμε διαθέσιμο στο κέντρο και έφτασε η μεγάλη εκείνη βραδιά, που θα απολαμβάναμε και εμείς πλέον το περιβόητο:


"ΡΕΣΙΤΑΛ"


alt


με τους ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗ και την ΜΑΡΙΝΕΛΑ και την εκπληκτική τους Ορχήστρα, από τις καλύτερες εκείνη την εποχή.


Έτσι μπήκε στη ζωή μου ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ...!


alt


Το "ΡΕΣΙΤΑΛ" ήταν ένα μουσικό έργο, που όμοιό του δεν υπάρχει στα Ελληνικά μουσικά δρώμενα. Ένα έργο που καλύπτει τον ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗ με την εκπληκτική του κλασική Κιθάρα, που όμοιά της δεν συναντούσες στην Ελλάδα και τις μπαλάντες που σε έκαναν να ανατριχιάζεις από συγκίνηση, την ΜΑΡΙΝΕΛΑ σε σόλο ερμηνεία στις μουσικές μπαλάντες του Κώστα Χατζή και στο τέλος και τους δυό τους σε ένα μοναδικό JAZZ μουσικό περιβάλλον με τραγούδια που άφησαν εποχή.


Τι να απαριθμήσεις τώρα δηλαδή:


"Θυμάμαι", "Γύρω σκοτάδι". "Στο Σινεμά", "Δεν είμαι εγώ", "Σπουδαίοι άνθρωποι αλλά", την συγκλονιστική "Συνείδηση", τα "Είν' καράβια τα κορμιά μας", "Ο Γελαστός μου αδελφός", "Όλος ο κόσμος είσαι εσύ". το απίστευτο "Αμην", το ερωτικό "Σ' αγαπώ", το "Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει", "Πάρε μαζί σου τσιγγάνε", "Πόσο πικραμένη είν' η ματιά σου", "Η τελευταία σελίδα", το συγκλονιστικό "Φοβάμαι"....τι αλήθεια τι...


alt


Στην παρέα μας στο Λύκειο τότε, το κέντρο της παρέας, ο Αντώνης με την Κιθάρα του, την κοπελιά του τη Θάλεια, έκαναν μαζί ένα απίστευτο ντουέτο στις μαζώξεις μας στα τραγούδια του "Ρεσιτάλ" σε σημείο όπου πηγαίναμε να μένει το μαγαζί να μας παρακολουθεί.

Ύστερα καταπιάστηκα στο τραγούδι και εγώ, κόλλησα με το αρμόνιο που το έβαλα στη ζωή μου μεταδοτικό. Και φυσικά είχα και ...εκείνη, την πρώτη αγάπη, να λατρεύει το "Τώρα τι τρέμεις, γιατί λυπάσαι, εγώ ευθύνες δεν σου ζητώ, αυτή η φωνή που τη φοβάσαι, δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ....."

Το τραγουδούσα....! ναι το τραγουδούσα....! 

Με όλα τα παιδιά της στενής εκείνης μαγικής παρέας που έχει πάρει ένα κομμάτι της ζωής μου και το κρατά σφιχτά στις μνήμες της:

Ο Αντώνης, η Θάλεια, η Ερασμία, η Κατερίνα, η Μαρία, η Ρόζα-Λίζα, η Ευαγγελία, ο Πέτρος, ο Νίκος, ο Κώστας....


alt


Έτσι λάτρεψα τον Κώστα Χατζή....! έτσι έμαθα όλο το "ΡΕΣΙΤΑΛ" απέξω σαν μοναδική βιωματική παράσταση ζωής και συναισθημάτων. Έτσι άνοιξα τον κόσμο του ΝΕΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ, που μπόλιασε για μένα ολάκερη τη ζωή μου μέχρι σήμερα. Έτσι σπούδασα ένα προς ένα τα τραγούδια του Κώστα Χατζή και της Μαρινέλας, τους στίχους της Σώτιας Τσώτου.

Έτσι εκείνος ο βραχνός Τσιγγάνος με την επιβλητική Αρχόντισσα έγιναν ένα με τις μουσικές μου αγάπες και λατρείες. Έτσι οι στίχοι έγιναν "Ευαγγέλια" προβληματισμού και αναζήτησης, έγιναν στοχασμοί, έγιναν κάτι σαν Ιερή Λειτουργία.


Ο Τριπλός εκείνος δίσκος φυσικά κοσμεί τη Δισκοθήκη μου, 650 δραχμούλες παρακαλώ εκείνη την εποχή. Μια εποχή που οι πρώτοι έρωτες, οι πρώτες αναζητήσεις και κοινωνικοί προβληματισμοί ντύθηκαν με τον μελαγχολικό μανδύα του ΣΑΡΤΡ, την γλυκιά μελαγχολία και πίκρα που έβγαζε ώρες-ώρες ο Κώστας Χατζής αλλά και το χαμόγελο που έδινε στις στιγμές της κάθαρσής του.


alt


Για την Ιστορία, εκείνη η εκδρομή στην Γ' Λυκείου μας δεν έγινε ποτέ....! όμως έγιναν άλλες μικρές εκδρομές της δικής μας παρέας που δέθηκε σε μια περιστροφή μοναδική, που παρέμεινε ανεξίτηλη στο διάβα της ζωής όλων μας.


Πάμε να θυμηθούμε ξανά εκείνο το μοναδικό "ΡΕΣΙΤΑΛ"






Tags: μουσική


SUMMER PARTY: Το Πρώτο σας Χορευτικό Σφιχταγκάλιασμα (Blog Game)

Το Καλοκαίρι βρίσκεται στα ...ντουζένια του. Ο Ήλιος καίει, η ζέστη δέρνει αλύπητα τα κορμιά, ο ιδρώτα κυλά, τα ρούχα ...αφαιρούνται, αυτό που το πας ε, ο ερωτισμός ακολουθεί το ...θερμόμετρο και οι αναμνήσεις στήνουν το δικό τους όμορφο χορό μέσα στο λιοπύρι.


alt


Καλοκάιρι όμως, κάποια μακρινή όμορφη και περισσότερο ξέγνοιαστη εποχή σήμαινε και Party....! Δεν μας χώραγε ο τόπος. Όλα ήταν τόπος για ένα απέραντο καλοκαιρινό party. Οι αυλές στις παλιές μονοκατοικίες, κάποια διαμερίσματα που είχαν άμεση επαφή με το ...ισόγειο. Οι αλάνες στις παλιές γειτονιές, οι Disco που τότε μεγαλουργούσαν, οι παραλίες, τη μέρα με τον ήλιο, τα απογεύματα με τα μαγικά ηλιοβασιλέμματα και τις μοναδικές καλοκαιρινές νύχτες με το φεγγαρόφωτο να λαμπυρίζει στην ακροθαλασσιά.


alt


Εμείς, η γενιά του 1960, αλλά χωρίς αυτό να είναι δεσμευτικό, ζήσαμε εκείνη την εποχή των καλοκαιρινών parties μέσα σε μια μοναδική ατμόσφαιρα. Ο Ερωτισμός εκείνης της εποχής βάδιζε χέρι με χέρι με την νοσταλγία, τον ρομαντισμό, ένα φλέρτ που διαγωνίζονταν ο δισταγμός με το φόβο και την επιφύλαξη.


alt


Για να σας ταξιδέψω λοιπόν, κατακαλόκαιρα, σε εκείνη την νοσταλγική γλυκιά εποχή της Γρανίτας, του Vermouth, του Campari, των Rosso Antico, του Vat 69, Ballantine's, Black & White, White Horse, J & B και όλων εκείνων των πρώτων ποτών που μεσουρανούσαν σε εκείνα τα αξέχαστα καλοκαιρινά βράδια.


Και φυσικά, Βινύλιο για μουσική.....! και φυσικά τα παλιά κλασικά ΠΙΚ-ΑΠ έτσι ; μην το ξεχνάμε αυτό, που στην πιο προχωρημένη τους έκδοση είχαν αποσπόμενα ή πρόσθετα ηχεία για να αναπαράγουν τη μουσική.


alt



Θα παίξουμε λοιπόν ένα ΠΑΙΧΝΙΔΙ.....! Ναι, ναι...  ένα κλασικό BLOG GAME...! Άλλωστε πως αλλιώς θα περάσουμε όμορφα τις ζεστές μας καλοκαιρινές δικτυακές ημέρες και συναντήσεις.

Θα πάμε λοιπόν να ξεκινήσει το party.....! 


alt


Φορέστε τα ....ελαφριά σας ρούχα, ξέρετε τώρα έτσι ; ιδίως εσείς τα ...κορίτσια, πάρτε το όμορφο στυλ σας, φορέστε ένα αληθινό ξέγνοιαστο χαμόγελο, και πάμε στο party, ξεκινάμε το χορό....!


Ξεθέωμα, τα κορμιά κινούνται, ο ρυθμός δίνει ζωή, ο ιδρώτας κάνει τα σώματα υγρά, η ερωτική αδρεναλίνη ανεβαίνει, τα πρώτα βλέμματα διασταυρώνονται για να φτιαχτεί το πρώτο puzzle των ζευγαριών που θα στήσουν τον ΠΡΩΤΟ SLOW χορό....!


ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΣΦΙΧΤΑΓΚΑΛΙΑΣΜΑ


alt


Τα φώτα χαμηλώνουν, έξω τα αστέρια στον νυχτερινό καλοκαιρινό ουρανό λειτουργούν σαν λαμπιόνια διακόσμησης στον ΠΡΩΤΟ SLOW ΧΟΡΟ σας....!


Η Καρδιά χτυπάει δυνατά, ακανόνιστα. Τα μάτια διασταυρώνονται, τα κορμιά πλησιάζονται, ένα χέρι απλώνεται τρεμάμενο


"Θέλετε να χορέψουμε ; "


Ακούγεται δειλά πολλές φορές με κομμένο λόγο η πρόταση. Τα μάτια σηκώνονται. Το βλέμμα παντρεύεται. Το χέρι απλώνεται και τα δυο μαζί γίνονται ένα χορευτικό κάλεσμα στην αυτοσχέδια πίστα, που μπορεί να είναι μια αυλή, το πάτωμα ενός μεγάλου δωματίου, ένα μπαλκόνι, η άμμος στην παραλία, η πίστα σε μια Disco, η Γη έξω από ένα cabriolet αυτοκίνητο της εποχής.


alt


Και τώρα εδώ σας θέλω...! Τώρα είναι η ΣΤΙΓΜΗ για το ΠΑΙΧΝΙΔΙ μας...!

Ένα παιχνίδι αναμνήσεων, νοσταλγίας και αισθήσεων


Κλείστε τα μάτια, αφεθείτε πίσω στο χρόνο, ναι, είστε εκεί.....νιώθετα να βρίσκεστε μέσα σε μια αγκαλιά, αφημένοι παντελώς στη μαγεία της στιγμής


alt


Θέλω να ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ τα δύο-τρία Τραγούδια με τα οποία ζήσατε το 

ΠΡΩΤΟ σας ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΣΦΙΧΤΑΓΚΑΛΙΑΣΜΑ .


Ο Αριθμός δεν είναι δεσμευτικός, μπορείτε να θυμηθείτε το πολύ όμως μέχρι πέντε (5) τραγούδια με τα οποία ταξιδέψατε στην ΠΡΩΤΗ σας ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΑΓΚΑΛΙΑ εκείνα τα χρόνια.


Παίρνω λοιπόν πρώτος τη σκυτάλη και ξεκινώ:




"WITHOUT YOU"

Το συγκλονιστικό slow τραγούδι τoυ HARRY NILSSON, γραμμένο το 1972, ήταν από τα  τραγούδια που είχα το πρώτο μου χορευτικό σφιχταγκάλιασμα.




"LET ME ROLL IT" με την υπέροχη φωνή του PAUL MCCARTNEY & THE WINGS από το δίσκο τους "BAND ON THE RUN"

Από τα πιο γλυκά ερωτικά τραγούδια που πάντα κέρδιζε μια εξαίρετη θέση στην καρδιά μας




"OH MON AMOUR" Εδώ πλέον απογειονόμαστε. Η Ερωτική μοναδική φωνή του CHRISTOPHE μας προκαλούσε μια μοναδική ανατριχίλα σαν το κορμί μας άγγιζε διακριτικά το σώμα του χορευτικού μας συντρόφου.


Μανάρια μου, μικρά και μεγάλα, σας πήγα πίσω στην εποχή των καλοκαιρινών parties των νεανικών σας χρόνων. Σας πήγα να θυμηθείτε ξανά τον πρώτο σας slow χορό.


Ανοίξτε λοιπόν τα ημερολόγια των αναμνήσεών σας και γράψτε ελεύθερα για την πρώτη σας αυτή εμπειρία..


ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ είναι όλοι οι φίλοι και φίλες....


Και για τον ....τύπο ας κάνω το πρώτο κάλεσμα


  • Τον ΘΕΜΗ στο "ΝΤΟΜΙΝΟ"  
  • Την ΑΝΝΟΥΛΑ στο "Ο ΚΗΠΟΣ ΜΟΥ"
  • Την ΛΙΝΑ στην "ΑΜΦΙΘΥΜΙΑ"
  • Τη ΜΑΝΙΑ στην "ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ"
  • Τον ΝΙΚΟΛΑ στο "ΤΕΡΜΙΤΟΓΜΠΛΟΓΚ"
Άντε λοιπόν μανάρια μου, σας περιμένω......



Tags: blog game


Παράθυρα στον Ουρανό

Καταλάβατε ότι το παλιό παραδοσιακό Σπίτι είναι η αγάπη μου. Ένας μικρός "Ναός" που δημιουργεί τη φωλιά ζωής για εκείνους που φιλοξενεί και του δίνουν οντότητα και πορεία μέσα στο χρόνο. Τα παλιά Σπίτια και δεν αναφέρομαι μόνο στα μεγάλα κλασικά αρχοντικά, που εκ των πραγμάτων, αποτελούσαν κάτι το ξεχωριστό λόγω των δυνατοτήτων των ιδιοκτητών τους, είχαν μια δική τους "επαφή" με τη φύση και το περιβάλλον έξω. 

Αναφέρθηκα πριν καιρό στην Πόρτα ενός τέτοιου σπιτιού, στη σημασία της, στην τέχνη της και σήμερα σειρά έχουν τα ΠΑΡΑΘΥΡΑ του σπιτικού.


alt


Για κάθε Σπίτι, το ΠΑΡΑΘΥΡΟ αποτελεί κάτι σαν τα μάτια του στον Ουρανό. Μια ανοιχτή δίοδος στον κόσμο της Φύσης, μια θέαση στον ορίζοντα. Και σαν τέτοια με την ευλογία να δέχεται τις παραστάσεις Γης και Ουρανού, ανέκαθεν συγκέντρωσε την αγάπη, τη λατρεία των ανθρώπων στην λαϊκή αρχιτεκτοντική και κατασκευή.


alt


Έτσι οι απλοί άνθρωποι, είδαν στο κάθε ΠΑΡΑΘΥΡΟ του σπιτικού τους ένα όμορφο "μάτι" στον έξω κόσμο. Έκατσαν λοιπόν στη διαδρομή του χρόνου και της ιστορίας και έδωσαν σε αυτό το Παράθυρο στον Ουρανό το δικό τους εκφραστικό μεράκι, τις ζωγραφιές τους, την τεχνοτροπία τους, το χρώμα που ταίριαζε με το περιβάλλον που βρίσκονταν το σπιτικό τους.


alt




 Και έτσι το κάθε Παράθυρο απέκτησε τα καλούδια του: Το γεωμετρικό του σχήμα. Συνήθως ορθογώνιο παραλληλόγραμμο χωρίς όμως αυτό να αποκλείει και τις παραλλαγές του με προσθήκες κυκλικών τμημάτων, τόξων, που στρογγύλεψαν το σχήμα του και οι καμπύλες του έδωσαν μια πρόσθετη αισθητική τρυφερότητα.


alt



alt


Τα υλικά του, που είναι είτε το Ξύλο ατόφιο είτε το ξύλο με την προσθήκη μετάλλου που του δίνει μια άλλη επίσης πιο "βαριά" προσωπικότητα.


alt


Στο είδος του Παράθυρου μπορούμε να διακρίνουμε το απλό παράθυρο, αυτό δηλαδή που αποτελεί κάτι σαν ενιαίο σχήμα, ή στο διπλό το οποίο χωρίζεται σε δύο σχετικά πάντα ίσια αναλογικά μέρη τόσο στον σκελετό του όσο και στα παραθυρόφυλλά του.


alt


Εδώ βλέπουμε ένα κλασικό Παράθυρο σε δύο μέρη με διπλά εξωτερικά πατζούρια, που είναι και το πιο συνηθισμένο σχήμα στα κεντρικά παράθυρα ενός παραδοσιακού σπιτιού.


alt


Εδώ παρατηρούμε ένα επίσης μια παραλλαγή του διπλού παράθυρου σε Τρία πλέον μέρη χωρίς καθόλου εξωτερικό πατζούρι με πρόσθετη ιδιαίτερη διακόσμηση στο σώμα του.


alt


Εδώ έχουμε ένα δευτερεύον παράθυρο σπιτιού σε ένα μπλοκ ορθογώνιου μεγέθους χωρίς πατζούρια.


Το χρώμα στο παράθυρο έχει και αυτό τη δική του ιδιαίτερη σημασία καθώς εντάσσεται στον όλο χρωματισμό του σπιτιού. Εκεί η λαϊκή φαντασία στην αρχιτεκτονική πραγματικά "οργιάζει" σαν δημιουργία και σαν έμπνευση δίνοντας σε εμάς, κατοίκους και επισκέπτες παρατηρητές τη δική τους μαγεία.


alt


Αν σταθούμε τώρα Γεωγραφικά στην τέχνη και την αισθητική του παραθύρου σαν κομμάτι της Λαϊκής αρχιτεκτονικής, το επίκεντρο της δημιουργίας φυσικά θα το βρούμε κατ αρχήν σε όλες τις περιοχές της Μεσογείου.

Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Τουρκία, Μαρόκο, Τυνησία...


Αυτό δεν σημαίνει ότι στις επαρχίες των κεντρικά Ηπειρωτικών χωρών δεν ανθεί ένας εξαίρετος πολιτισμός στην τέχνη του σπιτικού παράθυρου καθώς και εκεί βλέπουμε αριστουργήματα.


Ας κάνουμε μια βόλτα στο κόσμο, να μοιράσουμε τα χαμόγελά μας να εισπράξουμε ομορφιά και κάποιο γλυκό βλέμμα η σε πιο προχωρημένη μορφή ένα λουλούδι.


alt


Ένα πανέμορφο Αθηναϊκό παράθυρο από τα ...συλλεκτικά πλέον που απέμειναν εν ζωή στη Πόλη.


alt


Κάπου σε μια Ισπανική περιφερειακή Πόλη....


alt


Alentejo Πορτογαλία


alt


Verona, Ιταλία, τι να λέμε τώρα. Παράθυρα και σπίτια με ιστορία και άποψη...


alt


Παράθυρο με μπαλκόνι στην Βαρκελώνη, Ισπανία


alt


Παράθυρο στην πανέμορφη Προβηγγία της Γαλλίας...


alt


Παράθυρο μονό στα Χανιά


alt


Παράθυρο στην Κω με μαγευτική αυλή 


alt


Παράθυρο σε παραδοσιακό Ρωσικό σπίτι επαρχίας


alt


Art Nouveau παράθυρο στο Βέλγιο


Δεν έχετε παράπονο....! σας ταξίδεψα σε πανέμορφα, απλά παραδοσιακά σπιτικά κατά το πλείστον, για να σταθούμε σε κάποια παράθυρα έργα τέχνης και να θυμηθούμε ότι η πραγματική ποιότητα ζωής είναι στο χρώμα, στη φύση, στην έμπνευση, στο απλό, στην ομαλή και φιλική σχέση με το φυσικό μας περιβάλλον.


Εύχομαι αυτά τα παράθυρα στον Ουρανό να αποτελέσουν για τον καθένα μας ένα νοερό ταξίδι προσδοκίας σε μια άλλη νοοτροπία ζωής και σκέψης.




Tags: σπίτι